Interview Lenij en Enrique

Lenij-en-Enrique

We houden het graag gezellig en leefbaar

Het is behelpen de komende weken. Geen douche, toilet en stromend water. Lenij en Enrique uit Waalwijk gebruiken de modelwoning voor vrijwel alle eerste levensbehoeften. De komende vier weken vindt er een grote ingreep plaats in hun huis.

We zitten in de stoffige woonkamer, op een kale houten vloer die nog maar net is geïsoleerd. De meubels uit het hele huis staan er zij aan zij. In de kale keuken zijn werklui bezig. Hun stemgeluid en voetstappen dringen door de muur heen. Enrique: “Nu zitten we binnen, maar vorige week donderdag, toen het slopen begon, stonden we op straat en voelden we ons ontheemd. We zijn naar projectbegeleidster Anneke gegaan in de Thuiskamer. Daar hebben we koffie gedronken en gekletst tot we ons huis weer in mochten.”

Ze zitten er middenin. Het stof, de rommel, de geluidsoverlast. Hoewel ze twintig jaar geleden ook een verbouwing hebben meegemaakt, valt het toch tegen. Lenij: “We zijn erg kritisch. Over gemaakte keuzes, het werk, de mensen. We beseffen ook dat dit de moeilijkste fase is.” Ze praten zichzelf moed in met frases als: ‘Waar gehakt wordt, vallen spaanders’ en ‘We houden het graag gezellig en leefbaar voor iedereen’.

Vriendelijke jongens

Als werktuigbouwkundige houdt Enrique (68) de werkzaamheden in zijn woning nauwlettend in de gaten. “Ik help de werklui met het lezen van de bouwtekening. Die is ooit op zijn kop afgedrukt. Een vergissing is dan gauw gemaakt. De handen uit zijn mouwen steken doet hij ook. Pijpleiding trekken, vloer dichten en boeiboord vasthouden. “Het is niet netjes om niets te doen. Ik maak me liever nuttig.”  

Ook Lenij komt de ‘vriendelijke jongens’ tegemoet. Ze stopt hen regelmatig een kop koffie in de handen. “Dat heb ik van mijn moeder geleerd. Ik kom uit Rotterdam, dat was in mijn kindertijd een permanente bouwplaats.” De uitvoerder is er echter niet zo blij mee. “Hij is bang dat de planning in het nauw komt.”

Betrokken

Hoewel het echtpaar niet over alles te spreken is, laten ze ook een positief geluid horen. “Via onze kruipruimte is de woonkamervloer van de buren geïsoleerd. Voor dit gebaar hebben we een laminaatvloer mogen uitkiezen. Op onze beurt zijn we betrokken bij de voorbereidingsfase. We mochten aangeven waar we niet blij mee waren en hoe we het anders zouden willen. Het werkt twee kanten uit. Dat is met alles zo.”

Plotseling valt het geluid uit de keuken stil en gaat de tocht liggen. De voordeur valt in het slot. Enrique kijkt op zijn horloge. Vier uur. “Aha, ze zijn klaar.” Hij staat op en opent de woonkamerdeur. “Lenij, ze hebben geveegd!” Hij loopt de gang in. “En je hebt gas!”

“Fijn, dan kan de kachel aan vanavond,” antwoord ze.